Cursus

Examentijd voor nieuwe centralisten: spanning en zenuwen

Cursus

Examentijd voor nieuwe centralisten: spanning en zenuwen

Voor aanstormende meldkamercentralisten is het verplichte kost: een vierdaagse cursus die ze zo’n dertig uur onderdompelt in de wereld van AMPDS & ProQA. Met als climax een examen van vijftig vragen over het uitvraag- en triagesysteem, waarmee ze het vereiste certificaat kunnen behalen. Want zonder papiertje geen 112-meldingen. Wij volgden negen kandidaten uit heel Nederland tijdens het leerprogramma.

,,Het worden vermoeiende dagen.’’ De kandidaten zijn amper het leslokaal bij de Veiligheidsregio Noord-Holland Noord in Haarlem binnengedruppeld of ze worden door AMPDS-instructeur Piet-Hein Verhagen (61) gewaarschuwd. Verwacht geen gezellig schooluitje, maakt hij op een vriendelijke manier duidelijk, maar ‘heel veel informatie’. Met als afsluitend onderdeel natuurlijk het examen op het einde van de derde dag. ,,Een examen dat mensen moeten halen’’, wrijft de doorgewinterde verpleegkundig centralist er nog maar in.

Nieuwkomer Jack lijkt niet geïntimideerd. De olijke Ridderkerker is op dat moment een maand in dienst als uitgiftecentralist bij de meldkamer Zuid-Holland Zuid. Om in de toekomst eventueel bij te kunnen springen als aannamecentralist zonder verpleegkundige opleiding, zoals in sommige regio’s gebeurt vanwege het personeelstekort op de Meldkamers Ambulancezorg (MKA’s), heeft hij zich opgeven voor de cursus. ,,Voor mij is het allemaal vrij nieuw, maar ik wil zoveel mogelijk opsteken’’, vertelt hij tijdens het voorstelrondje.

Jack blijkt voorheen te hebben gewerkt als beveiliger. En zo zijn er meer die een opvallende carrièreswitch maken. Neem Claudia Geijs van de MKA Kennemerland. ,,Ik heb twintig jaar gewerkt als verloskundige. Het is altijd mijn droom geweest om op de meldkamer te werken’’, zegt ze met een glimlach.

‘Straks ben ik de enige die het niet haalt’

Andrea Kil

Schiphol Haar buurvrouw en collega Marije Paulus maakte in 2020 de stap van reizigersverpleegkundige op Schiphol naar de MKA om in de toekomst aan de slag te gaan als verpleegkundig intakecentralist. ,,Een heel leuke functie binnen de acute zorg’’, motiveert zij aan de rest van het klasje, waarin twee kandidaten als operationeel manager (Marc Snabilie) en plaatsvervangend medisch manager ambulancezorg (Matthijs de Visser) puur uit interesse plaatsnemen. Voor hen staat er niks op het spel.

Michel Offermans werd als oud-militair verpleegkundige aangenomen om straks als aannamecentralist op de MKA van Zuid-Holland Zuid te werken. Zijn verwachting van de cursus? ,,Mijn licht opsteken met de protocollen.’’

Het ex-lid van de krijgsmacht wordt op de eerste drie dagen op zijn wenken bediend. Elk van de 32 protocollen uit de lijst met hoofdklachten wordt immers uitgebreid met de cursisten doorgenomen. Te beginnen met uitleg over de systematiek en vervolgens door 112-oproepen na te spelen. Met de docent in de rol van beller die zich meldt met een noodsituatie en telkens een andere cursist in de rol van centralist. ,,Meldkamer ambulance, wat is het adres van het noodgeval’’, doet Jan-Jaap Nienhuis alsof hij achter de knoppen zit. ,,Op welk telefoonnummer kan ik u terugbellen’’, vervolgt hij de bekende riedel vragen en: ,,Zeg mij precies wat er gebeurd is.’’

‘Knokken met de tijd’ Het leidt soms tot vermakelijke situaties, maar geregeld ook tot gesprekken en (lange) discussies waarom bepaalde keuzes worden gemaakt. ,,We willen cursisten laten zien hoe het werkt en welke methodiek daarbij wordt gebruikt’’, duidt Piet-Hein Verhagen als de kandidaten na de eerste dag naar hun hotel vertrekken. ,,Afspraak met de International Academy of Emergency Dispatch (IAED, ontwikkelaar en eigenaar van AMPDS, red.) is dat we alle protocollen uitvoerig bespreken met de informatie die erachter zit. Bepaalde aandachtspunten zijn ook door IAED bepaald. Maar je wilt niet alleen maar opdreunen wat er staat. Dan zou het dodelijk saai worden. Daarom geef ik ook ruimte voor discussie. Hoe groter de groep hoe veelzijdiger de vragen. Dat is niet erg. Het is juist zo belangrijk te kijken waarom mensen soms problemen hebben met bepaalde protocollen. Mede daarom geef ik de cursus nog altijd met heel veel plezier.’’

Vanwege de uitloop moet Piet-Hein op de tweede dag iets meer vaart zetten achter de volgende reeks protocollen die hij doorneemt. ,,Het is altijd knokken met de tijd die je hebt’’, zegt hij lachend. Voordeel voor hem op de tweede dag is dat de cursisten gewend zijn aan de werkwijze én iets minder puf lijken te hebben dan de eerste dag. Met nog maar een paar protocollen voor de boeg sluiten ze de dinsdag af. Dit keer niet naar hun hotel, maar het eigen huis. Pas over zes dagen hoeven ze terug te keren voor het spannendste én leukste deel van de cursus: na het certificeringsexamen mogen ze eindelijk gaan oefenen met ProQA.

Lees verder op de volgende pagina

‘Probeer als centralist altijd te bedenken wat al overduidelijk is’

Docent Piet-Hein Verhagen